Miłosierdzie Boże, w sakramencie chrztu świętego (Dz. 949)

Dzięki Ci, Boże, za chrzest święty,
Który mnie wszczepił w rodzinę Bożą,
Jest to dar łaski wielki i niepojęty,
Który nam dusze przeobraża (Dz. 1286)

Święta Siostra Faustyna miała ogromną wdzięczność wobec Boga za dar przyjęcia sakramentu chrztu świętego. Była świadoma wielkości tego daru Bożego Miłosierdzia, który przeobraża ludzką duszę, uwalnia ją z sideł złego ducha i czyni dzieckiem Boga. Oczyszcza z grzechu pierworodnego i uzdalnia do wiary, głębszej nadziei i czystszej miłości. Zanurza w mocy Ducha Świętego i całej paschalnej tajemnicy Chrystusa tak, że ochrzczony odziedzicza Królestwo Boże. 

Czy rozważam tajemnicę chrztu świętego, choćby z okazji Niedzieli Chrztu Pańskiego lub własnej rocznicy przyjęcia sakramentu chrztu świętego? 

Czy pamiętam datę mojego chrztu?

Czy dziękuję Bogu za łaskę chrztu świętego?

Czy modlę się za moich rodziców chrzestnych?

Czy staram się głębiej poznać wartość chrztu świętego, czytając również dokumenty Kościoła?

Może z okazji Niedzieli Chrztu Świętego przeczytam Katechizm Kościoła Katolickiego nr 1213 – 1222 oraz Instrukcję o Chrzcie Dzieci – Świętej Kongregacji Nauki Wiary…

Jezu, który z miłości do mnie, przyjąłeś chrzest, choć nie miałeś w sobie żadnego grzechu, bądź uwielbiony!